Oh, Zuid-Amerika... misschien wel het werelddeel dat wij het warmste hart toedragen van allemaal. En dat zeg ik nog vóór onze tweede wereldreis, die vooral in het teken van Zuid-Amerika staat. Waarom? Nou, op het moment van schrijven is het zo'n negen jaar geleden dat wij in een Surinaamse studentenkroeg elkaar voor het eerst tegen het lijf liepen en toen leerden we al de schoonheid van dit magische continent en haar mensen kennen. En de rest is geschiedenis, zullen we maar zeggen.
Iedereen heeft zo zijn eigen droombestemmingen. De fjorden in Noorwegen, een safari in Zuid-Afrika of New York tijdens de kerst (dat is namelijk Geertjes droombestemming). Mijn absolute droombestemming is de Andes. Best groot, weet ik, maar als ik de foto's mag geloven, dan is dit wel écht het gebied dat bij mij steevast bovenaan komt te staan als ik mijn grootste wensenlijst bovenaan te staan. We kunnen het natuurlijk niet, waarschijnlijk nooit, bevestigen, maar naast 's werelds grootste gebergte (oppervlakte), is dit gebergte gevoelsmatig het mooiste van de hele wereld. En dat gaat onze route worden: de Andes volgen. Helemaal vanaf het noorden in Colombia tot in het zuiden in Chili en Argentinië. Van de hoogste bergen en hoogvlaktes, naar de droogste woestijnen en van de swingendste steden naar de prachtige mensen. En dan heb ik nog niet eens gesproken over 's werelds grootste regenwoud ter wereld: de machtige Amazone. Ik kan nog uren doorgaan, maar ik hoop dat we over negen maanden nog steeds net zo lyrisch zijn over Zuid-Amerika, onze droombestemming.
