Het is een raar gevoel als we weer bij de grens staan. Een Frans meisje naast me laat haar paspoort bestempelen met een Boliviaans exitstempel. “May 8th in, may 8th out”, lacht ze. Het is ook een ridicule, clowneske situatie. In de bus wordt er veel gelachen. Pas bij de terminal in Puno nemen we afscheid van Nathan en Britt. Hoewel er gelachen wordt, is er ook buikpijn. Nee, geen parasiet of salmonella, maar een gevoel van verlies. Alsof je afscheid moet nemen van je vakantieliefde of zo. Bolivia staat al zo’n tien jaar fier bovenaan mijn bucketlist en in mijn enthousiasme heb ik Geertje meegenomen. En nu we daar eindelijk zijn, na duizenden verhalen en evenzovele foto’s op reiswebsites om van te watertanden, moeten we na één stop alweer gedag zeggen. Door overmacht. Door een clown aan de macht die water in de benzine gooit. En eigenlijk ook door een gek met te veel macht die random landen aanvalt. Door mensen die branden aansteken, maar weglopen als er geblust moet worden.

Waggel, waggel. Waggel, waggel. Waggel, waggel. Het is een hobbelrit, de bus die ons van Arequipa in ruim zes uur naar het minuscule dorpje Cabanaconde in de Colca Canyon brengt. Dat komt Geertjes staat van zijn niet ten goede: het Koningsdag-feestje van gisteravond is op z’n zachtst gezegd niet zo heel erg goed gevallen bij mijn wederhelft. Geertje kijkt meer naar de binnenkant van haar oogleden met behulp van een duf-makend wagenziektepilletje, dan naar de wonderbaarlijke natuur die zich voor onze ogen openbaart. Want de route die we rijden is, zeker wanneer we Arequipa uit zijn, met gemak de mooiste tot nu toe.

De zon gaat onder. Ik lig in een schommelstoel, met het laptopje op schoot. Een koude Cusqueña ontbreekt wellicht, maar het leven is goed. We zijn beide gezond en we zijn na tweeënhalve week Cusco eindelijk weer verder gereisd. En hier, bij het vallen van de avond op dag twee in Arequipa, besef ik maar al te goed dat ook Arequipa, onze op één na laatste bestemming in Peru, ook weer een magnifieke plek is. Waarom? Kijk maar eens op de foto's hieronder en maak kennis met Misti. Niet de reisgezel van Ash Ketchum van Pokémon, maar de gigantische vulkaan die pal aan deze Zuid-Peruaanse stad ligt

Eigenlijk klopt het niet dat we de Inca’s de Inca’s noemen. Inca betekent namelijk iets als ‘heerser’ of ‘edelman’. Als je vroeger het woord ‘Inca’ gebruikte, dan doel je eigenlijk op de adel van de bevolking die we nu kennen als de Inca’s. Maar maak je niet druk, nu is het gewoon niet anders: met het woord inca, kun je nu verwijzen naar de gehele bevolking. Niemand die je kop er daarvoor afhakt.

Cuzco. Cusco. Cuzco. Cusco. Of Cuzco? Of toch weer Cusco? Nou, ik ben als een regelrechte borderliner weer lekker geswitcht! Vanaf vandaag wordt Cuzco Cusco. Met een s dus. Cuzco kan bij het vuilnis. Het ziet er toch veel zachter uit, dat Cusco in plaats van Cuzco? En bovendien heb ik het idee dat we het woord Cusco in de stad net wat vaker treffen dan Cuzco. 60-40, zo is het een beetje. Dan neem ik dat rode streepje van de autocorrectie in Microsoft Word maar even voor lief.

Machu Picchu. Wie aan Peru denkt, denkt aan deze verstopte Inca-ruïnes, ergens in het Andesgebergte rondom de Heilige Vallei van Cuzco. Eén van de zeven wereldwonderen en als ik de lijst er even bijhaal, dan lijkt me dit ook wel de indrukwekkendste op basis van foto’s. Bijvoorbeeld de Taj Mahal. Draai je om en je ziet een lelijke stinkstad. Net als het Collosseum in Rome: niet bepaald een stinkstad, maar ook weer geen prachtig achtergronddecor en lijdend aan het Taj-Mahal-effect. De Chinese Muur en Christus de Verlosser in Rio zijn natuurlijk wel indrukwekkend, maar Christus is uiteindelijk maar gewoon een beeld van Jezus en die Chinese Muur kun je niet in één oogopzicht zien. Chichén Itzá in Mexico lijkt me wel indrukwekkend, maar da’s gewoon in een bos. En dan houdt je Petra in Jordanië over. Die lijkt me qua omgeving in de buurt te komen, maar Machu Picchu, gelegen op en verborgen tussen bergen van honderden meters hoog… gevoelsmatig zijn er maar weinig plekken die deze mystiek kunnen evenaren.